Yiyorum Büyüyorum Kitap Sayfası

Tek Çocuk Olmak, Tek Çocuk Yetiştirmek

Tek çocuk olanlar çok iyi bilirler:

Ailelerinin yaşamının merkezinde “onlar” vardır. Tek çocuklar ailede gözbebiğidirler, anne babanın tüm zamanı, ilgisi, sevgisi onlara aittir. Onların istedikleri her şey anında yapılmaya, alınmaya çalışılır.

Tek çocuk, aile ortamında öncelikle kendisi ilgi ve sevgi gördüğü için, girdiği diğer ortamlarda da aynı şekilde ilgi ve sevgi görmeyi bekler. İsteklerini elde etmek için beklemeye, ertelemeye genelde gerek kalmadığı, istekleri anında gerçekleştirilmeye çalışıldığı için, kafasına koyduğu, arzu ettiği şeye hemen sahip olmaya çalışır. Eğer beklemek ya da ertelemek zorunda kalırsa rahatsız olur ve çoğu zaman da bununla nasıl başedeceğini bilemez. Tek çocuk, paylaşma duygusunu, tek başına pek çok şeye sahip olmanın etkisiyle erken yaşta gelişştiremeyebilir. Küçük yaştan itibaren yaşıtları ile birlikte olup, oyun oynama vb. faaliyetlere katılmaya başladığında başlangıçta zorluk çekse de paylaşma duygusunu geliştirmeye başlar.

Tek çocuklar için arkadaşları büyük önem taşır. Küçük yaşlarda oyun oynamayla beraber başlayan arkadaşlıklar, ilerde yakın dostluklara dönüşebilir. Genelde aile içinde yetişkinlerle birlikte oldukları için büyüklerle iyi ilişki kurarlar. Yaşıtları ile ilişki kurabilmeleri ve sosyal beceriler kazanabilmeleri için anaokulu eğitimi, özellikle tek çocuklar için daha da büyük önem taşır.

Genelde tek çocuklara, küçük yaşlarda, ev ortamında pek sorumluluk verilmez, birçok şey onlar için aileleri tarafından yapılır. O yaştaki bir çocuğun rahatlıkla yapabileceği şeyler, ailesi tarafından ondan beklenmez. Ancak ilerki yaşlarda çocuk, üzerine sorumluluk almaz ve herşeyi ailesinden bekler hale gelirse bu durumu değiştirmek zor olabilir.

“Çocuğum benim için bir tane, onun için herşeyi yaparım” duygusunu taşıyor olabiliriz. Ancak ne bizim ne de onun ileride zorluk çekmemesi için göz önünde bulundurmamız gereken bazı gerçekleri dikkate almamız ve uygulamaya çalışmamız önemlidir.

Çocuğumuza, istekleri için gerektiğinde beklemeyi, sabretmeyi öğretmemiz ve isteklerini frenleyebilmesi için, her isteğini o anda ya da en yakın zamanda gerçekleştirmemeye ve gerekli olmadığı halde yalnızca o istediği için birşeyleri almamaya özen göstermemiz gerekir. Bir şeyi alamıyorsak bunun açıklaması yapılmalı, çocuk da her zaman her istediğini alamayacağını bilmelidir.

Çocuğumuza, taşıyabilecekleri sorumluluklar vermek önem taşır. Gerçekleştirebileceği yaştan itibaren, oyuncaklarını toplamak, kıyafetlerini düzgün yerleştirmek, tabağını, bardağını masaya götürmek gibi sorumlulukları kazandırmaya çalışmalı, kendi ayakları üzerinde durabileceği, durması gerektiği mesajını ona verebilmeliyiz.

Pelin Üster, Psikolog
www.etkilesim.org

2008-04-18
Bu yazı 1447 kere okunmuştur.
Adınız :
Yorumunuz :
 * 
@ZumrutOzkan twitter da takip edin