Yiyorum Büyüyorum Kitap Sayfası

Sırt Üstü

Yeni doğmuş bir bebek neler görür rüyalarında ? O uykularında gülümserken, elleri elllerimde benim yüzüme değer mi düşleri?
Uyanırken gülen bir bebeğe sevgidir bir kocaman gülücük. Başa yumuşakça konan öpücük de hediyesi…
Uyan artık kızım, gözlerini doyasıya göreyim.

Ellerim titrerdi O’nu yatağına yatırırken. Kayıp gidecek gibi gelirdi. Küçücük bedeni kollarımda ağırlaşır, korkuyla yatağına koyardım. Hareket edemezdi. Bilirdim. Ben nereye koysam orada dururdu. Küçük bir biblo gibiydi yatağında.


Uykularım bölündü.
Uykusuz kaldı.
Gecelerdi uyumayan.

Hep içimde aynı korku. Ya giderse?...
Korkutmuşlardı. Korkmuştum. Hastanede hemşirelerin ilk ikazı kulaklarımdan gitmiyordu. Kucağımdaki bebeği alıp yatağına koyan hemşire, kendi dilini daha da iyi anlamam için tane tane konuşmuştu.

-Özellikle beslemelerden sonra asla bebeği yüzüstü yatırma. Hep yan ya da sırüstü yatmasına özen göster. Yoksa havasızlıktan ya da kusmaktan dolayı boğulabilir.

Şimdi uyuyan bir bebeğin izniyle karalıyorum bu satırları. Bir anne mektubu diyerek okuyun. Ya da çok geç kalmış bir uyarı bir başka anaya. Yapacak bir şey olmaması ne kötü!

Bir yerlerde bir bebek uyanamıyor uykusundan.
Bir ana doyamıyor gözlerine.
Sebebi yok.
İster kader deyin, ister cehalet.

Yine bir haberi çaldı gözlerim. Bir acı hırsızı yüreğim. Bir ananın kalemi de kuvvetli olmalı. Artık susma değil yazma zamanı.

İzmir’de bebeğini besledikten sonra gazı çıksın diye yüzüstü yatıran anne sabah uyandığında bir daha ağlamasını duyamaz.
Muhtemelen ani bebek ölümü diye adlandırılan ve ilk dört ayda annelerin büyük kabusu olan ani ölümdür bebeği anasından ayıran.

Yatağa her yatırışımda kulağına fısıldardım. Yan yatmaya, sırt üstü yatmaya alışmalıyız bebeğim. Bu senin için en iyisi. Nedense bebekler yüzükoyun yatmayı daha çok severler gibi öğretmişler bize.

Kulağım, gelen seslere tıkalı. Eski yöntemleri bilmiyorum. Ama bana sıkı sıkı tembihlediler ya, bebeğim yüz üstü uyumamalı.
Onu beslemek için en az benim kadar gayret gösteren ebe geliyor gözlerimin önüne. Küçük biblomu camdan yatağına her yatırışta havlularla destek yapardı. En çok O’na güvenmiştim. En çok O dert etmişti ya açlığını bebeciğimin.

Önce beslenelim, sonra sırtına yavaş yavaş dokunup gazını çıkartalım. Bak uyumaya başladın yine. Şimdi seni özenle yatağına yatırıyorum.

Taki sen kendin dönmeyi isteyinceye kadar hep sırt üstü…

Şimdi rüyaların renklendi mi? Büyüdükçe uyanırken ki gülümsemen daha bir anlam kazanıyor. Sabaha, bana gülümsüyorsun ya işte o zaman gün ayıyor.
Haydi tut elimi. Uyan uykundan. Bir bebek daha ölmesin diye annelere seslenelim.

“Bebeklerinizin size öğrettiklerini önemseyin. Onları izleyin ve hep onlar için iyi olanı yapmaya gayret edin.”

SunaA.K.
09.11.2004/Grasse
 

2011-09-25
Bu yazı 2072 kere okunmuştur.
Adınız :
Yorumunuz :
 * 
@ZumrutOzkan twitter da takip edin