Yiyorum Büyüyorum Kitap Sayfası

Sevmek Zamanı

Sevgililer günü…
Bana hiç bir şey ifade etmiyor. Biraz da sinir oluyorum. Günler öncesinden başlanılan hazırlıklara; yazılı, görsel, işitsel medyayı meşgul eden o ağdalı yazılara, vıcık vıcık programlara, konuşmalara…

Birileri tarafından seçilen bir günü bu kadar yüceltmek saçma geliyor. Sevgiliysen, sevdalıysan birine eğer her gün özel, sevenler ve sevilenler için her gün anlamlı olmalı diye düşünüyorum.

Ama tek başına sevgiyse kutlanan; zaten yaşanmadığı bir günü düşünemiyorum…Şubatın bir gününe sıkıştırılmış kaporta boyası kadar kötü kokan bu günü çok ama çok sentetik buluyorum.

Yok, hissiz falan değilim. Aksine sevgiye, sevene, sevilene, sevginin insan denen hayvanın en değerli hazinesi olduğuna kalpten inanıyorum. İçim hayatımda özel yeri olan insanlar için atıyor, kanım hep onlara doğru akıyor. Yaşamımı çoğu zaman onlara göre programlıyorum, onlarsız nasıl yaşanır bilmiyorum, öğrenmek istemiyorum. Bir gün olursa diye korkuyorum…Ya biri giderse hayatımdan? Sevgisi hep böyle kocaman kalır mı acaba diye daldığım oluyor. Bazılarına sevgim o kadar büyük ki, kalbimi bile sıkıştırıyor. Oğlum yanımda yoksa mesela…canım yanıyor…

Evet, romantik sayılmam. Ayaklarımın daimi yere basmasını isterim. Mantık benim hayatımda hep bir adım öndedir. Ben buyum. Olduğum ve hissettiğimden de farklı bir görüntü veremem. Bunun için kendimi zorlamam. Böyle olması gerektiğini öğreneli uzun zaman oldu. Dersin adı "Love 101"dı. Artık aşırı duygusallık vıy vıy geliyor bana.
Senenin herhangi bir gününde, yok yere, sırf içten geldiği için verilen bir öpücüğü, masaya sebepsiz bırakılan çiçekleri, kokunu özledim diye sarmaş dolaş olmayı doğal ama çok kıymetli; sırf mesi, ması durumu olduğu için ite kaka yaşanılıp, yaşatılanları komik ve değersiz bulmak ayıpsa eğer ben biraz ayıp ediyorum. Ama, haşa kutlayanlara, bekleyenlere saygısızlık etmek değil tabi niyetim.

Zira ben sevgi için sarf edilen emeğin önünde iki seksen yatarım. Sevgisini sadece dilinde değil ama aslanlar gibi yüreğinin taa dibinde yaşayanlara; bunu hal, hareket, tavır ve düşüncelerinde doğallıkla gösterenlere saygı duyarım. Bakışıyla seni seviyorum diyebilene, dokunurken içinin sıcaklığını akıtabilene, sevgisini gerçek anlamda hissettirebilenlere hayran olurum. Bunları senenin her günü zorlanmadan, kalpten yapabilene canımı veririm.

Sevgi özeldir, önemlidir, hiçbir şeyle takas edilmez. Tanımlaması zordur çünkü herkes farklı hisseder sevgiyi. Sevgi karşılıklı olduğunda güzeldir. Borsa gibi bir aşağı, bir yukarı dalgalanmaz. Ya vardır, yada yoktur. Hak edene su gibi akıtılması gerekir. Sevgi yakar, acıtır, kanatır. O kadar güçlüdür. Bir günde kutlanmaz, her gün yaşatılır ve yaşanır. Gün dediğin nedir ki?

Tam sevmek lazım tam. Kayıt, koşul aramadan. Kıvırtmadan, caz yapmadan. Önce.. demeden, sonrasını da beklemeden. Erkek erkek gibi, kadın kadın gibi...Kuvvetlice, harbice...

Bir gün değil, her gün sevmek lazım. Sevmeyi kutlamanın nedeni olmaz.

2007-02-15
Bu yazı 1071 kere okunmuştur.
Adınız :
Yorumunuz :
 * 
@ZumrutOzkan twitter da takip edin