Yiyorum Büyüyorum Kitap Sayfası

Sen Uyurken

 

 

 

 

 

 

Sen uyurken çok sessizleşiyor ev. Sanki bir panayırın sonuna gelinmiş, herkes çekmiş gitmiş ve bir ben kalmışım gibi... Bir süre takılıyorum öyle işte, günün yorgunluğu oluyor ne de olsa üzerimde. Sonra haydi deyip toplamaya başlıyorum ortalığı. Olmayacak yerlerden oyuncakların, dip köşeden fırlatıp attığın çorapların çıkıyor. Uyanık olsan ne işi var bunların burada diyeceğim ama sen uyurken sadece tebessüm ediyorum. Üstünden çıkardığın bir giysiyse eğer, koklayıp seni içime çekiyorum. Sen uyurken ben seni özlüyorum...

Sen uyurken bir sonraki günün hazırlıklarını yapıyorum. “Bak bir daha toplamayacağım” dediğim çantanı yine topluyor, kalemlerini açıp renklerine göre sıralıyorum. Seni çok sevdiğimi yazdığım sürpriz notlarım var ya, biri montunun cebine, diğeri bir defterinin arasında itinayla yerleştiriliyorlar. Elini atıp onları bulduğunda günün her saatinde seni düşündüğümü lütfen anla.

Sabaha neler yiyeceğin kafamda, hava soğuk olacaksa beren ve atkın hazır kapının tam yanında. Sen uyurken ben seni okula yolcu etmeye hazırlanıyorum bir bakıma. Güle git, güle güle gel dilekleri söylenmek üzere dilimin ucunda.

Sen uyanıkken her şey yolunda, hani biz vaktin nasıl geçtiğini anlamıyoruz ya... Bazı geceler sen uyuduktan sonra, ne olacak, nasıl, ne zaman olacak diye kaygılar hücum ediyor kafama. Gözlerim genelde tek bir noktada doğru cevapları bulmaya çalışıyorum. Çok bunalmışsam eğer bir koşu yanına gelip bir öpücük daha konduruyorum yanaklarına, elim yavaşça saçlarının arasında, sen uyurken bile kuvvet veriyorsun bana.

Kararlar almam gerekiyor bazen. Büyüyünce anlayacaksın insan aslında hep kendinden başkalarını mutlu etmeye çalışıyor hayatta. Üzülmesinler, kırılmasınlar diye ömür geçerken bir anda kendi vaktinden ne kadar çok çaldığını fark ediyorsun. Her yeni sene artık kendim için yaşamalıyım deniyor ama değişen pek bir şey olmuyor aslında. Sen uyurken ben hayatımdakileri sıraya koymayı öğreniyorum. Sen bana kendimin neden önemli olduğunu hatırlatıyorsun. Doğduğundan beri listenin başında önce sen, yanında da ben varım bunu bil mutlaka.

Sinirlerim bozuksa ve içimden ağlamak geliyorsa sen uyuyana kadar tutuyorum kendimi. Gelen yaşlarıma toz olup gidin diyorum, şimdi olmaz... Kuvvetli olmam, dik durmam lazım senin yanında. İşte böyle rol yapıyorum arada... Sen uyurken ağlıyorum bazen .. O sırada sakın uyanma.

Geceler çok uzadığında kollarımı kavuşturup mutfak balkonundan kalabalık caddeyi seyrediyorum. Arabalar vızır vızır geçerken geleceğini hayal ediyorum. İyi insanlar girsin hayatına, yolun açık, şansın bol olsun diye haber gönderiyorum yıldızlara. Hayatının her adımında yanında olmak istiyorum. Tökezlersen eğer, annen her zaman tam arkanda, bunu da sakın unutma! Kendime iyi bakacağım, hangi yaşta olursam olayım ayaklarımın üzerinde duracağım senin için. Bu da çok önemli bir söz olsun benden sana.

Yazıyorum sen uyurken, paylaştığımız birçok şeyi ne sen ne ben unutmayalım diye. Hatırlamak lazım her güzelliği, bir küçük adamın seneler boyunca nasıl büyüyüp, geliştiğini. Çocuklarına aktarırsın belki, sadece bekle her şeyin zamanı belli.

Girişkenliğine, hazır cevap olmana, nükteyi aktarış biçimine bayılıyorum. Gün boyunca yaptığın espriler geliyor aklıma. Sesli gülüyorum çoğunlukla. Alemsin oğlum diyorum, hep böyle kalmanı diliyorum sen uyurken. Hayat da seni hep güldürsün diye geçiriyorum içimden, çok derinlerden.

Bana öğrettiklerin, anımsattıkların inanılmaz. Sen uyurken daha çok farkına varıyorum bu özelliğinin. Ben seni büyütmeye çalışırken aslında sen de beni geliştiriyorsun. Daha tecrübeli, daha duyarlı, daha olgun, bazen daha çocuk ama kesinlikle daha olumlu ve yapıcı bir insan olduğumu hissediyorum. Sen uyurken ben sana teşekkür ediyorum.

Uyku beni de yakaladığında odama geçmeden mutlaka yine yanına uğruyorum. Son kez üzerini örtüp “seviyorum seni, sen iyi bir çocuksun” diye fısıldıyorum kulağına. Ben aslında her gece sırf sen hayatımda var olduğun için mutlu uyuyorum. Şükrediyorum anneyim ve senin annenim diye.

Baba olunca bu yazdıklarımı hatırla. O zaman taşlar yerini bulacak Çünkü ebeveyn olmak bambaşka bir dünya.

Bebeğim ve Biz Ocak 2013 sayısında yer almıştır

 

 

 

 

2012-12-28
Bu yazı 2854 kere okunmuştur.

Belgin

Sanki benim oğluma karşı hissetiklerimi yazıya dokmussunuz. Harika bir yazi, gozlerim doldu okurken. Tesekkurler.

Büşra arslan

Harika olmuş Bayıldım.yazının ipuçlarını verdiğinde harika bir yazı olacağını biliyordum.Merakla bekliyordum.Harika bir annesin...İçimde , cümleye dökemediklerimi yazmışsın...Yüreğine sağlık

Adınız :
Yorumunuz :
 * 
@ZumrutOzkan twitter da takip edin