Yiyorum Büyüyorum Kitap Sayfası

Kardeşim Oldu :) :(

Hangi yaşta olursak olalım hayatımızdaki değişikliklere uyum sağlamak, alışmak zordur. Kardeş sahibi olmak da önemli bir değişikliktir. Özellikle okul öncesi yaşlardaki bir çocuk için anne ve babasının kardeş adı verdikleri sevimli bebeğe tıpkı ona sarıldıkları gibi sarılmalarını, öpmelerini, onu sevdiklerini görmek de oldukça zor bir deneyimdir.

Günümüzde anne-babalar kardeş kıskançlığını önlemek amacıyla hamilelikten başlayarak çocuğu kardeşine hazırlamaya çaba göstermektedir.
♥ Çocuğun yeni gelen kardeş için oda hazırlanırken ve ya alış-veriş yapılırken seçimlere dahil edilmesi,
♥ Daha büyük ve mutlu bir aile ile ilgili hayallerin paylaşılması,
♥ Bebeğin cinsiyetinin söylenmesi, çocuğun kardeş ile ilgili sorularının cevaplanması,
♥ Bebek için düşünülen isimler için çocuğun da fikrinin sorulması olumlu çabalardır.

Bazen anne babanın planı olmasa bile ilk çocuk bir kardeş için ısrar etmekte bu nedenle aile ikinci çocuğu dünyaya getirmektedir. Ancak bu durumda bile çocuk kardeşi ile yüz yüze gelince durum değişmekte ve kıskançlık hissetmektedir.

Kıskançlık sevdiklerimizi paylaşmakla ilgili hepimizin her yaşta yaşayabileceği doğal bir duygudur. Ancak çocuğun aklındaki “beni hala seviyorlar mı?” sorusu korkutucudur. Bunun cevabını bulmak ister. Bu yüzden kendisi ile bebeği karşılaştırmaya başlar. Yeni doğan bebeğin anne babanın odasında geceleri kalmaya başlaması çocuk için önemli bir sorun olabilir. Neden kendisi kalamazken bebeğe izin verilmektedir? Neden kendisinin kreşe/okula gitmesi gerekirken kardeş bütün gününü anneyle geçirebilmektedir.

Büyük çocuk bu karşılaştırmalar sonucunda bebekçe davranmanın daha iyi olduğuna karar verebilir. Kardeşi doğduktan sonra tuvalet eğitimi tamamlanmış olmasına karşın altına çiş/kaka yapmaya başlaması, annenin onu da tekrar emzirmesini talep etmesi ve geceleri anne babanın yatak odasında uyumak istemesinin sebebi bebek kadar sevilip sevilmediğini test etmektir. Çocuğun bebeği taklit eden davranışlarına kızmak ve ya “artık abi/abla oldun, büyüdün”, “ama o daha bebek” gibi cümleler kıskançlığı arttırabilir.

♥ Çocuğun da bebek olduğu zamanlarda çekilmiş video ve ya fotoğraflarının gösterilmesi ve o zaman yaşananların anlatılması,
♥ Çocuğun kardeşinin doğumundan sonra birkaç gün kreşine/okuluna gitmeyip evde kalmasına izin verilmesi (en fazla 3 gün),
♥ Özellikle annenin çocuğu kreşine/okuluna götürüp getirmesi,
♥ Bebeğe baba bakarken çocuğun anne ile birlikte evde ve ya ev dışında vakit geçirebilmesi,
♥ Bebeğin ne kadar zaman sonra anne babanın odasından ayrılacağının takvimde işaretlenmesi (en fazla 3 ay olmalıdır) işe yarayabilir.

Genelde anne babaların yaptığı ve kıskançlığı arttıran en temel HATA acele etmektir. Bir çocuğun kardeşini kabullenmesi, onu sahiplenmesi ve sevebilmesi için zamana ihtiyacı vardır. “Kardeşin seni çok seviyor, sen de onu sevmelisin”, “oyuncaklarını paylaşmak zorundasın, o senin kardeşin” gibi cümleler çocukların kardeşlerine karşı öfkesini arttırabilmektedir. Pek çok çocuk aslında henüz kardeşini kabul etmese de anne babanın gözünden düşmemek için numara yapmakta ve öfkesini kardeşine yöneltmektedir. DOĞRU olan çocuğun kardeşi olduktan sonra göstereceği tepkileri anlayışla karşılamak ve kardeşini kabul etmesi için ona zaman tanımaktır. Birbirini seven ve değer veren bireylerin oluşturduğu bir ailede yaşayan çocuk zamanla kardeşini de sevecektir.
 

2012-03-06
Bu yazı 2025 kere okunmuştur.
Adınız :
Yorumunuz :
 * 
@ZumrutOzkan twitter da takip edin