Yiyorum Büyüyorum Kitap Sayfası

Erkek Çocuk da Mutfağı Sevmeli!

Çocukların mutfakta gözlem yapmalarını, yemek hazırlık ve yapım aşamalarına dahil edilmelerini sonuna kadar destekliyorum. Çocuktur anlamaz , mutfakta ne işi var denmeden her evde rutin mutfak aktiviteleri yapılsa, her Pazar hazırlanan bir aile tarifi mesela. İşte size çocukların gülümseyerek hatırlayacakları huzurlu ve güzel bir hatıra... O zaman vüffen mutfağa!

Çocuklar için yumurta kırmak, malzemeleri karıştırmak, hatta hamur yoğurmak aslında bir oyun gibi. Mesele bunları nasıl tanıttığınızla ilgili... İletişimin gücüne çok inanırım ben. Güzel ve tatlı bir dille, doğru yaklaşımla çocuklara çok şeyin kolaylıkla sevdirilebileceğini düşünüyorum. Haydi birlikte hazırlayalım, bak bunu yapmak çok eğlenceli, senin yaptıkların bir başka lezzetli, akıllı ve beceriklisin, sen yapabilirsin gibi anahtar söylemler onların mutfağa karşı sempati kazanmaları adına çok gerekli... Çocuk değerli olduğunu ve sevildiğini bildiği müddetçe her ortamda kendine daha güvenli.

Mutfakta yaşanan paylaşımların çocukların yaratıcılığı ve becerilerinin gelişmesi anlamında ne kadar faydalı olduğunu benim ve oğlumun tecrübelerine istinaden artık çok iyi biliyorum. Mutfak bizim evdeki anne okulunun en önemli sınıflarından birisi.
Mutfağı seven, ortaya basit yemekler çıkarabilen, hamur yoğuran, yumurta kırabilen bir oğlum var. Nasıl servis yapılması gerektiğini, hangi besinlerin birbirine uyumlu olduğunu, eldeki malzemelerle nasıl yemekler yaratabileceğini öğrenmekte olan...Elinin değdiği yemekleri hem yemek, hem de yedirmek için can atan...

Çevremde erkek çocuğunun mutfakla bu kadar haşır neşir olmasını garipseyenlere inat benim oğlum kendine yetebilmeyi ve paylaşmayı bir avaz yetişkin insandan çok daha iyi yapabiliyor. “Erkek çocuğu paşa gibi büyütülür mantığı” ise beni hiç bağlamıyor. Çünkü zaman değişiyor, ve her şey gibi erkek çocuğun yetiştirilme tarzı da güncellenmek istiyor. Sevgisini, kazandığını, eşyalarını olduğu kadar pişirdiğini de paylaşmayı bilen, evle ilgili konularda da kadına yardım eli uzatan erkeklerin büyütülmesi için bizim gibi düşünen annelerin çoğalması gerekiyor.

Kısaca erkek çocuklarına mutfağı sevdirmekte bir sakınca yok anneler, aksine fayda, iyilik ve medeniyet var. Ben oğlumu mutfağa resmen davet ediyorum. Ona kimseye bağımlı olmadan yemek yapabilmenin de bir güç, bir duruş olduğunu anlayabileceği dilden anlatıyorum.

Kaan evimize gelen misafirler için annesinin nasıl hazırlık yaptığını, özendiğini gözlemliyor. Yemek için sadece ellerimize değil beynimize de ihtiyacımız olduğunu anlıyor. Hazırlamayı, pişirmeyi, paylaşmayı ve bunların sonunda takdir sözlerini duymayı seviyor. Evet yetenekli benim oğlum bu konuda! Büyüyünce kendi işini kendi yapan, buyurmayan, eşine yardımcı, vicdani tarafı yüksek bir erkek olacağını hissediyorum. Zaten “bana bana bana” diyen bir çocuk hiç olmadı, ama buna fırsat verip ortam yaratan, “evet oğlum al hepsi sana” diyen bir annesi de yoktu!

Paylaşmayı sevmeyi öğretmeye çalışıyorum senelerden beri. Manevi değeri olan, anlamlı sofraları hazırlamak, o sofralarda yan yana yemek yemek ve huzur paylaşmayı öğretmek benim anne olarak en önemli görevlerimden biri. Çocukların ne yuttuğu kadar hangi ortamlarda doyduğu da çok önemli. Huzur, sevgi ve güven şüphesiz bu ortamların temeli.

Ben güzel sofralarda büyüdüm, anne ve babamın sofrasında stres hiç olmazdı. Sonra huzursuz sofralar da gördüm. Asık suratlı insanların homur homur yemek yedikleri, elektrikli ortamlar...
Halbuki paylaşımın en olması gereken yerlerden biridir yemek masası değil mi? Birbirini seven insanların oturduğu, servis tabaklarının elden ele gezdiği, çocukların kıkırdayıp, annelerin içten şükrettiği, babaların kol kanat gerdiği masalar... Alex Kaan’da aile sofralarının kıymetini bilsin, bu sofraları ve masa etrafında da aile olmayı sevsin istiyorum.

Anne ve babamın evindeki sofraların onların biz çocuklarına duyduğu kocaman sevginin sembollerinden biri olduğunu kendi çocuğum büyüdüğünde daha iyi anladım... Ne kadar şanslı bir çocukmuşum ben.

Mutfağı, yemeği ve sofrayı önemseyin diyerek bitiriyorum. Kendinize iyi bakın.

Bebeğim ve Biz Ocak 2012
 


 

2012-01-01
Bu yazı 2203 kere okunmuştur.
Adınız :
Yorumunuz :
 * 
@ZumrutOzkan twitter da takip edin