Yiyorum Büyüyorum Kitap Sayfası

Çok Zor İş!

 Çocuk sahibi olmaya karar veren birçok çiftin ve özellikle de müstakbel annenin kafasından neler geçer hiç düşündünüz mü??

Kendimden biliyorum yepyeni, her günü neşe dolu, insanın hiç keyifsiz ya da mutsuz olmadığı, hiç yorulmadığı, on kaplan gücünde günlerin sıralandığı bir hayat canlanırdı gözümde. Ve nedense anne olmak bir renk olsa güneşli gökyüzü mavisiydi benim için.

Sonra günlerden bir gün kızım Derin dünyaya geldi. Gelişi hayatımıza mutluluk ve neşe getirdi. Hayat arkadaşım ve ben anladık ki insan hayatta hiçbir şeyi çocuğu kadar sevemez, ona duyduğu merhamet, sıcaklık, yakınlığı hiçbir şeye karşı duyamazmış.

Ama diğer yandan, ben, tam 6.5 sene beyin cerrahisi asistanlığı yapmış, bunun 1.5 senesinde ayda 15 nöbet tutmuş, kalan kısmında da ayda ortalama 7-8 nöbet tutup, geceler boyu acil ameliyatlar yapmış, toplamda 1500'ün üstünde küçüklü büyüklü ameliyatta bulunmuş, uykusuzluk, yorgunluk, yoğunluk nedir çok da iyi bilen biri olarak diyorum ki çocuk bakmak, büyütmek dünyanın EN ZOR İŞİ.

Tamam tamam farkındayım kızım henüz 8 aylık ve biz yolun henüz çok başındayız, Derin çok da zor bir bebek değil. Kendince yeterli uyur, yer, huysuz değildir.

Ama yine de zor; alıştığınız hayatın kurallarını bir anda yaklaşık 3.5 kiloluk 50 küsur santimlik bir canlı alt üst ediyor. Artık hiçbir şey eskisi kadar bir anda yapılamıyor. En basit şeyler bile artık büyük hazırlıklar gerektiriyor.

Örneğin evden çıkmak; ben öyle makyajdır, süstür gibi çok işi olan biri değilim ve evden 5 dakika içinde çıkabilirim. Daha doğrusu çıkabilirDİM.

Şimdiyse Derin’i giydir, çantasını hazırla (nedense hep eksik bir şey de kalıyor), suyunu al, ne yiyecek, kaç öğün dışarda kalırız hesapla, yemeklerini ayarla, örtüsünü aldım mı, şapkası nerede vs. vs.... derkennnnn evde otursam daha iyi!!

Tut ki çıktık nerede emzirsem, nerede altı değişecek, burası soğuk mu üşür mü, ayy terledi galiba, yedek giysisi var mı, bu bebek arabası nam-ı diğer puset merdivenden çıkmaz, asansör var mı, uykusu geldi pusette uyur mu, uyudu uyandı terli mi yine vs. vs... evde otursam daha iyi!!!

Daha çok örnek verilebilir! Uyku Derin’e göre, yemek saati Derin’e göre, tatil Derin’e göre... Her şey ona göre ayarlanmalı. Sizlerin de aklına gelen daha yüzlerce şey olduğuna eminim. Yani anladım ki her gün güneşli gökyüzü mavisi olamıyormuş, bu yolda parçalı bulutlu, yağmurlu, gök gürültülü günler de varmış.

Sakın şikayet ediyorum sanmayın ( ettim galiba ama aramızda kalsın) Derin’in varlığı için her gün şükrediyorum Allah a, bir gülüşü, bir bakışı en bulutlu günümü bile ışıl ışıl bir güne çeviriyor. En yorgun en keyifsiz anım onun sayesinde aydınlanıyor. Varlığını dünyanın tüm güzelliklerine değişmem.
Onu çok seviyorum ama yine de iddialıyım; cocuk bakmak ve büyütmek ÇOK ZOR BİR İŞ...
Sevgiler
Burcu
 

2011-09-14
Bu yazı 1838 kere okunmuştur.

cbelllecbellle

1 yaşında oğlu olan ve çok yoğun tempoda çalışan bir anne olarak diyorum ki HAKLISIN cnm ÇOOOOOKKKK HAKLISIN

Adınız :
Yorumunuz :
 * 
@ZumrutOzkan twitter da takip edin