Yiyorum Büyüyorum Kitap Sayfası

Çocuklarda Parmak Emme

Uzmanlar çocuklarda görülen parmak emme davranışının 3-4 yaşına kadar herhangi bir psiko-patolojik sorun oluşturmadığını, bunun normal bir davranış olduğunu belirtmektedirler.

Anne karnından itibaren başlayan parmak emme davranışı doğuştan sahip olunan en güçlü reflekstir. Anneler çoğunlukla bebeklerin parmağını acıktıkları zaman emdiklerini düşünürler. Oysa bebekler uyurken de parmağını emer. Psikoanalitik görüşe göre bu dönemde temel haz kaynağı emme refleksidir ve bebekler nesneleri tanımak için ağızlarına götürürler.

Parmak emme davranışının 4 yaşına doğru sona ermesi beklenir. Araştırmalar en geç 5-6 yaşına kadar süren parmak emme davranışının zararlı olmadığını, ancak devam etmesi halinde dişlerde deformasyona sebep olduğunu kanıtlamıştır. Bu yaşlardan sonra devam ettiği takdirde bunun bir alışkanlığa dönüştüğü ve psikolojik sorun ve gerginliklerden kaynaklandığı düşünülmelidir.

Aile içi huzursuzluklar, yeni bir kardeşin doğumu, anne baba kaybı, yalnız bırakılma, çevresinde beklenmedik bir değişim gibi sıkıntılı gelişmeler sonrasında geçici bir süre çocuğun parmak emmeye sığınabileceğini belirten uzmanlar, belli bir süre geçtikten veya sıkıntılı durum ortadan kalktıktan sonra durumun normale dönebileceğini söylüyorlar.

Parmak emme davranışı gösteren çocuğun önce anne babasına bu konuda telaşlanmamaları, çocuğu sürekli uyararak üzerine gitmemeleri, eline acı biber sürmek, elini bağlamak gibi cezalandırıcı davranışlardan kaçınmaları anlatılmalıdır. Çocuğa bu alışkanlığın bebekçe bir davranış olduğu ve başkaları tarafından hoş görünmeyeceği çocuğun anlayabileceği şekilde anlatılmalıdır.

Okul yaşında parmağını emme davranışı gösteren çocuk anne baba ve öğretmen tarafından eleştirildiği, arkadaşları tarafından dalga geçildiği halde bu alışkanlığını devam ettirebilir. Bu durumda çocuğa karşı anlayışla ve sabırla yaklaşılması, olumlu tavsiye ve açıklamalarda bulunulması, psikolojik açıdan uyumunun sağlanması, sorunun ortadan kalkmasında etkili olacaktır. Gerileme (regression) belirtisi sayılan bu alışkanlığın oluşumuna sebep olan etkilerin anne baba tarafından bulunarak ortadan kaldırılması gerekir.

Yeni bir kardeşin doğumu, bu alışkanlığın ortaya çıkmasına sebep olabilir. Yeni doğan bebeye yönelen ilgiyi tekrar kazanmak için çocuk bu tür bebekleşme davranışları gösterebilir. Bunun yaşanmaması için çocuğun yeni bir kardeş konusunda önceden konuşarak hazırlanması, endişelerinin azaltılması gerekir.

Hatta yeni doğan kardeş ile ilgili ondan da yardım talep edilmesi ve onun yerinin ayrı olduğu dile getirilmelidir. Onu endişelendiren sorulara yanıt bulabildiği gerginliği azalacak ve buna sebep olan alışkanlıklardan zamanla kaybolacaktır. Parmak emme davranışı yaşa bağlı olarak azalır. Okul öncesi dönemde parmak emme durumunda anne babalar telaşa kapılmamalıdır.

Çocuğun parmak emme davranışında onu sürekli uyarmak yerine onu meşgul edecek oyun ortamları sağlamak faydalı olacaktır. Çocuk bu alışkanlığından dolayı şiddet uygulanmamalı ve korkutulmamalıdır.
Çocuğa isterse bu alışkanlığı terk edebileceği inancı kazandırılmalı ve bu konuda desteklenmelidir. Okul ortamında da öğretmenden yardım alınmalıdır.

www.terapimiz.com

2009-05-26
Bu yazı 1780 kere okunmuştur.
Adınız :
Yorumunuz :
 * 
@ZumrutOzkan twitter da takip edin