Yiyorum Büyüyorum Kitap Sayfası

Çocuğum Çok Öfkeli, Neden Acaba?

‘Çocuğum çok sinirli. Öyle ki bu durumlarda kendini yerden yere atıyor, ağlıyor, bağırıp çağırıyor. Ne yaparsam yapayım onu susturamıyorum. Etraftan utanıyorum. Onu hırpaladığımı düşünecekler diye endişeleniyorum. Onu susturabilmek için istediği şeyi yapıyorum. Yoksa hiç susmuyor. Artık baş edemez oldum. Çünkü herşeye ağlamaya başladı. Acaba bir sorun mu var?’

‘Çocuğum çok yaramaz. Sürekli kavga ediyor. Arkadaşları ile anlaşamıyor. Kreşteki çocukları dövüyor. Diğer çocukların aileleri ile sorun yaşamaya başladık. Ne zaman ona engel koysam ya da kızsam dedesi hemen yanına alıyor. Bana kızıyor ve o benim torunum bağıramazsın diyor. Ne yapacağımı bilemiyorum. Çok zor durumdayım. Büyüdüğünde neler yapabileceğini düşününce endişeleniyorum’.

Bu ve buna benzer şeylerle gelen anne ve babalarla karşılaşıyoruz. Artık yorgun, isteksiz ve ne yapacağını bilemez bir durumda. Çocuğu ile çatışma halinde. Çocuğuna hiçbir disiplin yöntemini uygulayamıyor. Uygulamaya çalıştığında da onun öfkesi ve çevrenin müdahaleleri ile karşılaşıyorlar. Anne baba birbiriyle sorun yaşamaya başlıyor. ‘Çocuğu bu duruma sen getirdin. Bu kadar yüz vermeseydin, her istediğini yapmasaydın böyle olmayacaktı’.Birbirlerini suçlamaktan sorundan uzaklaşır hale geliyorlar.

Çocuğun öfkeli olmasına sebep olan olayları ya da davranış biçimlerini bilmek belki onlara yaklaşım şeklimizi değiştirmemizde faydalı olabilir. Çocuk neden öfkelenir? Önce bunu belirleyerek başlayabiliriz.

İsteklerin engellenmesi tıpkı yetişkinlerde olduğu gibi öfke yaratır. Temel gereksinimlerin karşılanması dışında abartılı isteklerine tutarlı engeller koymak yerinde olur. Sürekli engellenmelerle karşılaşmak da çocuğun saldırgan davranışlar göstermesine sebep olur. Yerinde ve zamanında konulan engeller çocuğun bunu öğrenmesini sağlar. Bir taraf engel koyarken, diğer tarafın engeli ortadan kaldırması da çocuğun saldırgan davranışlarına sebep olur. Engeli ortadan kaldırandan destek bularak diğer tarafa karşı saldırganlaşabilir.

Saldırgan davranışlar gösterdiği zamanlarda istekleri yerine getirilirse bu tür davranışlar pekişir. Her istediğini ağlayarak, bağırıp çağırarak elde etmeyi öğrenir.

Anne babanın birbirine karşı davranışları da önemlidir. Birbirine bağırıp çağıran, sürekli kavga yaşanan ailelerin çocukları da öfkeli olur. Anne babanın davranışlarını görerek öğrenir ve aynı davranış şeklini benimser. Çocukların anne babalarını örnek aldıklarını unutmamak gerekir.

Kendini ifade etme güçlüğü çeken çocuklarda öfke patlamaları yaşayabilir. Olaylar karşısında çocuğun duygularını paylaşmak, onu dinlemek ve anlamaya çalışmak öfkesini sağlıklı bir şekilde ifade etmesini sağlayacaktır. Öfke hissetmesinin doğal olduğunu bilip, ifade ediş şekline dikkatimizi vermeliyiz.

Kendini ifade edemeyen çocuklardan öfkelerini resmetmelerini sağlayarak bu duygunun saldırgan davranışlar olarak ortaya çıkmasını önleyebiliriz.

Anne baba tutumlarından kaynaklanan davranış bozuklukları olabildiği gibi, bazı çocuklar davranışlarını kontrol etme güçlüğü yaşayabilir. Hiperaktif çocuklar diye adlandırdığımız bu çocuklarda öfke nöbetleri yaşayabilir. Etrafındaki eşyalara ve kişilere zarar verme eğiliminde olurlar. Sürekli hareket halinde olan bu çocuklar engellenmeye tahammül edemezler. Bu gibi durumlarda da kararlı olmak ve bir uzmandan yardım almak gerekir.

www.terapimiz.com

2008-09-23
Bu yazı 1633 kere okunmuştur.
Adınız :
Yorumunuz :
 * 
@ZumrutOzkan twitter da takip edin