Yiyorum Büyüyorum Kitap Sayfası

Ben Kötü Bir Anne miyim?

Çocuk sahibi olmak iki yetişkinin karar vermesiyle başlar. Ancak bu iki yetişkin arasında devam etmez. Artık karar mekanizmaları değişmiştir. Bebek kendi kararlarını ve isteklerini uygular, uygulatır. Hamilelikle başlayıp doğum ve doğum sonrası anneyi bekleyen nice sürprizlerden biri budur.

Kendi okudukları, katıldığı kurslar, içgüdüler, anneden görülüp uygulanmasının iyi olacağına kanaat getirilenler, anneden görülüp kesinlikle uygulanmayacaklar, babaannenin de getirdikleri ve araya sıkışıp kalan anne ve öylece bekleyen bir bebek! Fiziksel yorgunluk, beden ölçülerinin eski konumuna gelme süreci, bakımsızlık. Peki tüm bu yüklenilenlerle sonuç; anne kendine döner ve sorgulamaya başlar.

Ben kötü bir anne miyim?

Bizi bu sonuca götüren olaylar silsilesi hamilelikle başlar

Hamileyim!

Bu haberi ilk alan kadın ister planlı ister planlanmadan olsun ilginç bir durumla karşı karşıya kalır. 9 ay sürecek ve nihayet bebeğini kucağına almasıyla sona ereceğini düşündüğü zorlu bir yolculuk başlayacaktır. Önce fiziksel değişim başlar. Kusmalar, kilo alımı ve elbette ki durmaksızın düşünceler; nasıl olacak, kime benzeyecek, ben nasıl bir anne olurum.

Hormonların altüst oluşuyla anlayamadığı bir dengesizlik, olura olmaza ağlamalar, durdurulamayan ağlamalar, aşırı duygusallıkla alt üst olur kadın. Şunu yersem süt olur, bunu yaparsam kaslarım kuvvetlenir. Uykum ağır çocuğumu duyabilir miyim? 9 ay didinir durur. Kendi kendini sorgular iyi bir anne olabilecek miyim? Bu soruyu hamileliğinin her döneminde sorar. Ta ki doğuma kadar…

Doğuruyorum!

Bebek büyüdükçe annenin yaşadığı bir diğer çelişki bu bebek buradan nasıl çıkacak sorusuna ne cevap verileceğidir. Allahtan günümüzde seçenek çok. Normal doğum, epiduralle normal, sezaryen vs vs. Siz kendinize en uygununu seçersiniz, problem yok. Günümüzde anneler bebeğin çıkışında uyanık olmak istiyor. Bu konu önemli çünkü onunla kurduğu ilk iletişim ve tanışma anne ile bebeğin dış ortamda ilk karşılaşmaları ilişkilerine ısınmalarını kolaylaştırıyor. Doğduktan hemen sonra ağlayan bebeklerin annelerinin yanına getirildiğinde istisnasız sustukları görülmüş.

Hastane Günleri…

Yaşasın bir bebeğim var ne güzel! Neden sürekli ağlıyor? Sütüm geliyor mu? Az mı yoksa? Altı nasıl değiştirilir? Çok küçük nasıl yıkanır bu?? Bütün bunları sizin için yapan cici hemşireler var değil mi keyfini çıkarın!! Çünkü hamilelik boyunca kraliçeydiniz ama tahtınızı minik bir kral ya da kraliçe devralacak. Çevrenizdeki kişiler devrik kraliçe rolünü çok çabuk vererek sizi yeni minik kralın ya da kraliçenin kölesi yapıverirler…

Evde Bebekli Hayat Başlıyor…

Sütüm çoğalsın, ısırgan otu çayı içmeliyim, gazı var rezene çayı içmeliyim hatta bebeğime de içirmeliyim, bitkisel ilaçlar bu gazı geçirir mi? Saçlarımı ne zaman boyatayım? Ne kadar bakımsızım yine ağlıyor. Uykum yok ama bebek uyurken uyumalıyım. Uyuyamıyorum…

Annenin bebeğe hazırlık adına yaptıklarını tecrübe etmesine sıra gelmiştir artık. Okuduklarınız, dinledikleriniz, katıldığınız kurslar, annenizden görüp uygulanmasının iyi olacağını düşündükleriniz ve içgüdüleriniz devrededir artık. Çoğu kadın artık evde yalnız değildir. Bir büyük yardımcı olmaya çalışır?!!

Kendi deneyimlerini aktarır, bazen bildiklerini dayatabilir de. Anne adayının yapabildiği (hele ilk çocuksa) şaşırmak, uymak, uygulamak, dinlemektir. Ya kendi hazırlıkları? Bir bilene sormak daha mı iyi?

Yorucu değil mi? Evet çok yorucu ve zor bir süreç.

Bebeğinizin ileride kendine güvenli, ne istediğini bilen, uyumlu bir birey olabilmesi için yapmanız gereken nice davranışlar olacaktır. Onun istemediği ama gerekli olan yeme alışkanlığı, uyku alışkanlığı, kurallara uyumu, toplumsal davranış kalıpları gibi pek çok konuyu ona aktarırken zorluklarla karşılaşıp bu soruyu defalarca kendinize sorabilirsiniz.


Ben kötü bir anne miyim?

Bu sorunun cevabını veremeyebilirsiniz ama bazı ipuçları en azından vicdanınızı rahatlatabilir. İşte bazı ipuçları;

-Öncelikle siz kötü bir anne değilsiniz.

-Hemen hemen her anne bu duyguları yaşar yalnız değilsiniz.

-İlk zamanlar yeni durumlara alışmak zordur, kendinize zaman tanıyın

-Bebeğinizle tanışın, iletişim kurun o sizi yönlendirecektir.

-Bazı durumlarda sabırlı olmak gerektiğinin bilincinde olun ve devam edin

-Tutarlı olmak bebeğinizin de sizi anlamasını kolaylaştırır.

-Bebeğinizin bir de babası var fırsat varken onu da katın, sorumlulukları onunla paylaşın.

 

-Kendinize zaman ayırın, büyüklerden bu anlamda faydalanabilirsiz, parka gidin çay için, yarım saat, bir saat yok olmuyorsa kapı önüne, balkona çıkın beş dakika nefes alın uzaklaşmak her zaman iyi gelir. Unutmayın siz iyi hissederseniz, bebeğinize de iyi hissettirirsiniz.

-Gündüz uykularında ya da canınız istediğinde telefonu fişten çekin

-Büyüklerle olmak boğucu olabilir kimi zaman unutmayın herkes zamanı geldiğinde uzaklaşacak ve siz bebeğinizle yalnız kalıp her şeyi yapabileceksiniz.

-Gerekli durumlarda bir bilene danışmaktan çekinmeyin, uzmanlardan yardım alın

 

Psikolojik Danışman Hanzade Çelik

www.etkilesim.org

2008-06-25
Bu yazı 1535 kere okunmuştur.
Adınız :
Yorumunuz :
 * 
@ZumrutOzkan twitter da takip edin