Yiyorum Büyüyorum Kitap Sayfası

Annenin Gücü, Ana Yüreği

Her gece yatmadan önce mutlaka çocuklarımın odasına uğrarım. Önce şöyle bir odayı koklarım. Uyurken vücutlarından daha yoğun bir uyku kokusu çıkardıklarını düşünüyorum. Sonra tek tek yaklaşırım bacaklarına hafifçe dokunurum, soğuk mu diye kontrol ederim. Uyurken asla üzerlerine bir şey örttürmezler. Çoraplarını çıkarmışlarsa giydiririm. Bacakları soğuksa sonradan açacaklarını bilsem de üzerlerini örterim. En sonunda usulca eğilir yanakları, boyunları ve kulakları arasında kalan bölümü içime çeke çeke koklarım. O koku burnumdan girer beynime gider oradan yüreğime doğru akar ki tam orada bir sıcaklık hissederim. Hafiflerim, ayaklarımın altı ısınır. Sonra diğerine yönelirim aynı hazzın tekrarlanmasıyla coşkum ikiye katlanır, ayaklarım yerden kesilir.

Bazen bana sorarlar ‘Doğru söyle hangisini daha fazla seviyorsun?’ diye. Bu soruya hala alışamadım. Her defasında afallıyorum. Dışardan her ne kadar normal gözüksem de içimde bir canavar uyanır, karşımdakinin saçını başını yolar, yerine geri döner. Sonra ben sakince anlatmaya başlarım ‘Olur mu öyle şey, böyle bir şey mümkün olabilir mi, insan evlatlarını nasıl ayırır?’ falan filan… Hiç kimse üzerine alınmasın ama böyle soruları ya çocuğu olmayan ya da tek çocuğu olanlar soruyor. Hatta tek çocuğu olanlar şöyle devam ediyor: ‘İkinciyi yapmayı istemiyorum. Birincisi kadar sevemem diye korkuyorum, ona haksızlık olur…’ gibi birtakım saçmalıklarla devam edebiliyorlar.

Ben de bu sütunlardan haykırmak istiyorum. Ana Yüreği o kadar büyüktür ki, bütün çocuklarını tek tek en fazla sevebilir. Evlat sevgisinin sınırları yoktur, kapasitesi sonsuzdur. Tek çocukta hissedilen sevgi, ikinci üçüncü çocuklarda bölünmez, tam aksine ikiye üçe katlanır ve öyle bir hal alır ki coşkusundan kanatlanırsınız. Ayaklarınız yerden kesilir. Kollarınız o kadar uzar ki hepsini sarar sarmalar.

İşte ben de her gece önce bir evladımı koklayıp coşmuşken, dönüp diğerini kokladığımda ayaklarım yerden kesilir. Sonra ikisine birden bakarım. O andaki duygumu anlatacak bir kelime bilmiyorum. Çok düşündüm ama dağarcığımda öyle bir kelime yok. Zaten bu satırları okuyan pek çok kişi bunu biliyordur. Bu duygu hissedilir zaten, gerçekten anlatılamaz.

Ben bu duygularla çocuklarımı Allah’a emanet edip odalarından çıkar, yatmak üzere kendi odama geçerim. Yüreğim hafiflemiş, dudaklarımda belli belirsiz bir gülümseme ile uykuya dalarım. Artık nasıl bir gün geçirdiğimin önemi kalmamıştır. Gün boyu süren koşuşturma, eş kavgaları, umutsuzluklar, çaresizlikler, geçim sıkıntısı, bakıcı problemleri… her şey bir anlığına kaybolur. İki duygu kalır bende Huzur ve Şükür. Ertesi sabah uyanınca gün yine bütün zorluklarıyla başlar, ama gece huzur ve şükür duygularıyla uyurum yine, yeniden. İşte benim gücüm buradan geliyor, hatta bütün annelerin gücü buradan geliyor. Artık bittim, devam edemeyeceğim dediğim günlerden sonra yine bir şey olmamış gibi devam edebilmenin gücünü gece olunca onların kokusundan, uyuyuşundan alırım.

Fazla söze gerek yok, birazdan yatacağım. Huzur ve Şükran duygularıyla tatlı rüyalara dalacağım.

Herkese de tatlı rüyalar dilerim…

2012-04-16
Bu yazı 1951 kere okunmuştur.

shashkin anne

teşekkür ederim Adadoga. Hislerimiz aynı demek ki. Sanırım oğlunuz Doğa kızınız da Ada ne güzel isimleri...

Adadoga

Cok guzel anlatmissiniz bence de asiri anlamsiz bir soru ve daha kotusu de var benim bir oglum bir kizim var ve bana donup insanlar "kizlar daha cok seviliyor di mi" diye sorabiliyorlar Ne alaka yani oburu erkek oldugu icin daha mi az sevecegim Sinirden kopuruyorum ve belli ediyorum nasil boyle seyler soyluyorlar sasiriyorummm

shashkin anne

sevgili gulchin, anneler bu yüzden bu kadar güçlü değil mi? minicik yavrular nasıl da bir insanı bu kadar güçlü kılıyor. haftaya yazım babalarla ilgili. kendimce tabi...

Gulchin

Tam da içimden geçen duyguların yazıya dökülmüş hali... İşde bütün gün yaşadığım stress, zorluklar eve geldiğimde bana kapıyı açan bir çift zeytin gözü görünce uçuyor, hele anneee diye bağırınca kalbimin yağları eriyor.... Tabii bir de o odanın kokusu yok mu, adımımı attığım anda kalbimi saran huzur, mutluluk, sakinlik diğer bütün olumlu duygular beni kanatlı melek haline getiriyor.Yatmadan önce benim de yaptığım o oda ziyareti sonrasında yatağıma çekilirken her akşam allaha şükrederek uykuya dalıyorum bana sağlıklı bir çoçık verdiği ve benim çocuğum olduğu için...

Adınız :
Yorumunuz :
 * 
@ZumrutOzkan twitter da takip edin