1970 Ankara doğumluyum. İki kızdan sonra annem beni 9 ay "bu sefer kesin oğlan olacak" diye beklemiş. Doğumdan sonra yine kız geldiğini öğrenince fenalaşıp, oğlan çocuğu hayallerine nokta koymuş. 

Baştan sona TED'liyim. Ankara Üniversitesi Gazetecilik ve Halkla İlişkiler bölümünü bitirdim. Ankara'da Halkla İlişkiler hayallerim pek bir kısa sürede balon olunca, 1992'de  Amerika'ya gittim. St. Louis Maryville Üniversitesi'nde İş İdaresi yüksek lisans programını tamamladım. Farklı bir kültürün içerisinde hayatla ilgili fikirlerimi pişirdim.  Eşim Frederic'le orada tanıştık. 

2002'de oğlum Alexander Kaan doğduğunda ucu bucağı, kenarı, köşesi olmayan dipsiz sevginin ne demek olduğunu öğrendim. Bu sevginin içinde kayboldum. Oğlum bir sene saçımla oynayarak uyuyup beni yolunmuş tavuğa çevirdi. Anneliğimin ilk senesinde etrafımdaki herkesi sapkın titizliğim ve tiklerimle deli ettim. Kaan beni yaramazlıklarıyla deli etmeye başlayınca normale yaklaştım.

Küçük adamın "Ye-me-me" tripleri bana "Yiyorum Büyüyorum" adlı bir kitap yazdırdı. Annelerin (bir zahmet babaların da!) çocuklarına yemek yaparken yaşayabilecekleri seçim sıkıntılarını biraz olsun kolaylaştırabilirsem ne mutlu bana.
Çocukları, mutfağı ve yazmayı çok seviyorum. Küçüklerin seveceği ve reddetmeden yiyebilecekleri tarifleri yaratmaya, derlemeye, uyarlamaya oğlum evlenene kadar devam etmeyi planlıyorum. 

Dileğim dünyadaki tüm çocukların hak ettikleri kadar güzel bir yaşam sürmeleri ve asla aç kalmamaları.